Οι Δέκα Εντολές

Moses mit den Gesetzestafeln (Rembrandt 1659)
Ρέμπραντ, Μωυσής με τις 10 Εντολές -1659 © Κρατικό Μουσείο Preußischer Kulturbesitz

Οι Δέκα Εντολές αποτελούν μέρος των συνολικών 613 αυτόνομων περιγραφών του Νόμου του Μωυσή. Ξεχωρίζουν από τις υπόλοιπες. Η ξεχωριστή τους σημασία στα πλαίσια του Νόμου υπογραμμίζεται από δύο περιστάσεις: αυτές οι Εντολές είναι οι μοναδικές που δοθήκαν από τον Θεό στο Όρος Σινά· ευδιάκριτα και προς ολόκληρο τον λαό του Ισραήλ και μόνο αυτές σκαλίστηκαν από τον ίδιο τον Θεό επάνω στις πέτρινες πλάκες του Νόμου.

Οι Δέκα Εντολές απευθύνονται πάντα στην ατομικότητα. Δεν είναι θέμα «θέλετε…» αλλά «εάν θέλεις…». Έτσι, κάθε άνθρωπος καλείται ατομικά να προσαρμόζει και να βασίζει την προσωπική του ζωή και συμπεριφορά στις Εντολές του Θεού.

Η Πρώτη Εντολή:
Είμαι ο Κύριος, ο Θεός σου, δεν θα έχεις άλλους θεούς ενώπιόν μου.
Τι σημαίνει αυτό;
Οφείλουμε να φοβόμαστε (με την έννοια του σεβασμού), να αγαπάμε και να εμπιστευόμαστε τον Θεό πέρα από οτιδήποτε άλλο.

Η Δεύτερη Εντολή:
Μη πάρεις το όνομα του Κυρίου του Θεού σου μάταια· επειδή, ο Κύριος δεν θα αθωώσει εκείνον που παίρνει το όνομά του μάταια.
Τι σημαίνει αυτό;
Οφείλουμε να φοβόμαστε (με την έννοια του σεβασμού) και να αγαπάμε τον Θεό, έτσι ώστε να μην καταριόμαστε, να μην ορκιζόμαστε, να μην εξορκίζουμε, να μην ψευδόμαστε ή εξαπατούμε στο όνομά Του, αλλά να καλούμε τον Θεό με όλο μας το είναι, να προσευχόμαστε σε Αυτόν, να τον λατρεύουμε και να τον ευχαριστούμε.

Τρίτη Εντολή:
Θα αγιάζεις την ημέρα του Κυρίου.
Τι σημαίνει αυτό;
Οφείλουμε να φοβόμαστε (με την έννοια του σεβασμού) και να αγαπάμε τον Θεό, έτσι ώστε να μην περιφρονούμε τον Λόγο του αλλά να τον κρατούμε άγιο, έτσι ώστε να είμαστε χαρούμενοι να τον ακούμε και να μαθαίνουμε από αυτόν, δεν πρέπει να γεμίζουμε τις Κυριακές μας με ανούσια και άχρηστα πράγματα αλλά να την βιώνουμε και να τη ζούμε ως μία ημέρα χάρης και ευλογίας που μας δίνεται από τον Θεό.

Η Τέταρτη Εντολή:
Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, για να γίνεις μακροχρόνιος επάνω στη γη, που σου δίνει ο Κύριος ο Θεός σου.
Τι σημαίνει αυτό;
Οφείλουμε να φοβόμαστε (με την έννοια του σεβασμού) και να αγαπάμε τον Θεό, έτσι ώστε να μην περιφρονούμε ούτε να θυμώνουμε με τους γονείς και δασκάλους μας αλλά να τους τιμούμε, να τους υπηρετούμε, να τους σεβόμαστε, να τους υπακούμε, να τους αγαπάμε και να τους εκτιμούμε.

Η Πέμπτη Εντολή:
Μη φονεύσεις.
Τι σημαίνει αυτό;
Οφείλουμε να φοβόμαστε (με την έννοια του σεβασμού) και να αγαπάμε τον Θεό, έτσι ώστε να μην προκαλούμε οποιαδήποτε βλάβη ή ζημιά ή τραυματισμό στον πλησίον μας, αλλά να τους βοηθούμε και να στεκόμαστε δίπλα τους σε όλες τις ανάγκες της ύπαρξής τους.

Η Έκτη Εντολή:
Μη μοιχεύσεις.
Τι σημαίνει αυτό;
Οφείλουμε να φοβόμαστε (με την έννοια του σεβασμού) και να αγαπάμε τον Θεό, έτσι ώστε να ζούμε σεμνά, ταπεινά και συγκρατημένα όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη και κάθε άτομο οφείλει να αγαπά και να σέβεται τον (την) σύζυγό του (της).

Η Έβδομη Εντολή:
Μη κλέψεις.
Τι σημαίνει αυτό;
Οφείλουμε να φοβόμαστε (με την έννοια του σεβασμού) και να αγαπάμε τον Θεό, έτσι ώστε να μην παίρνουμε τα χρήματα ή την περιουσία κανενός ή να προσκομίζουμε συμφέροντα και οφέλη για τους εαυτούς μας με λάθος τρόπο ή με απάτη, αλλά οφείλουμε να παρέχουμε την βοήθειά μας για την βελτίωση και την φύλαξη των αγαθών του πλησίον μας και να εξασφαλίζουμε ότι όλα είναι και παραμένουν επαρκή.

Η Όγδοη Εντολή:
Μη ψευδομαρτυρήσεις εναντίον του πλησίον σου.
Τι σημαίνει αυτό;
Οφείλουμε να φοβόμαστε (με την έννοια του σεβασμού) και να αγαπάμε τον Θεό, έτσι ώστε να μην εξαπατούμε, να μη προδίδουμε, να μη κακολογούμε ή συκοφαντούμε τον πλησίον μας, αλλά να μπορούμε να τον συγχωρούμε, να μιλούμε καλά για τον καθένα και να μεταστρέφουμε τα πράγματα προς το καλύτερο.

Η Ένατη Εντολή:
Μη επιθυμήσεις το σπίτι του πλησίον σου.
Τι σημαίνει αυτό;
Οφείλουμε να φοβόμαστε (με την έννοια του σεβασμού) και να αγαπάμε τον Θεό, έτσι ώστε να μην επιδιώκουμε με πονηριά να στερήσουμε από τους συνανθρώπους μας την κληρονομιά τους ή την ιδιοκτησία του σπιτιού τους και να τα θέλουμε για τους εαυτούς μας πιστεύοντας ότι είναι σωστό, αλλά να βοηθούμε και να είμαστε εξυπηρετικοί ώστε να τους επιτρέπουμε να κρατούν αυτό που είναι πραγματικά δικό τους.

Η Δέκατη Εντολή:
Μη επιθυμήσεις τη γυναίκα του πλησίον σου, ούτε το δούλο του, ούτε την υπηρέτριά του, ούτε τα υπάρχοντά του, ούτε οτιδήποτε ανήκει στον πλησίον σου.
Τι σημαίνει αυτό;
Οφείλουμε να φοβόμαστε (με την έννοια του σεβασμού) και να αγαπάμε τον Θεό, έτσι ώστε να μην χωρίζουμε ή απομονώνουμε την γυναίκα του πλησίον μας, τους υπηρέτες του ή τα ζώα του, αλλά να τους επιβραβεύουμε για να μένουν και να ασκούν τα καθήκοντά τους.
Αυτές οι δέκα εντολές συνοψίστηκαν από τον Ιησού Χριστό στην ακόλουθη εντολή: «Θα αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου από όλη την καρδιά σου, και από όλη την ψυχή σου, και από όλη τη διάνοιά σου». Αυτή είναι πρώτη και μεγάλη εντολή. Δεύτερη, όμως, όμοια μ' αυτή είναι: «Θα αγαπάς τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου».  (Ματθαίος 22:37–39).