U bevindt zich hier:  Over ons - Geloof - Geschiedenis

Geschiedenis

Apostel der Katholisch-Apostolischen Gemeinde
Foto - een collage - toont de Apostelen van de Katholiek-Apostolische Gemeente. Van links naar rechts: Henry Drummond, John Tudor, Henry King Church, Henry Dalton, Francis Sitwell, William Dow, Thomas Carlyle, Francis Woodhouse (hinten), John Cardale (vorne), Spencer Perceval en Nicolas Armstrong. Duncan Mackenzie ontbreekt.

inds de 18e eeuw vertegenwoordigen in de loop van de tijd steeds meer theologen en gelovige Christenen de opvatting, dat de christelijke kerken in vergelijking met het oerchristendom te weinig aandacht hadden voor de gaven en levende werkelijkheid van de Heilige Geest. Rond het jaar 1830 vormden zich in Engeland en Schotland opwekkingsbewegingen, die, begeleid door voorspellingen en genezing van zieken baden voor een hernieuwing van de gaven van de Heilige Geest.

Vanuit deze gebeds- en bijbelkringen ontwikkelde zich in de loop der jaren een "apostolische" beweging, die later de Katholiek-Apostolische Gemeente genoemd werd. Kenmerkend was, dat deze vanaf 1832 geleid werd door apostelen, die eerder door profeten waren ingeroepen, waarbij in het middelpunt van het kerkelijk leven de invloed van de Heilige Geest stond. De Katholiek-Apostolische Gemeente probeerde de gehele Christenheid onder de geestelijke leiding van deze net benoemde apostelen te verenigen. Hiertoe richtten zich de apostelen in 1837 met een "Testimonium" genoemd document tot de geestelijke en wereldse leiders van de wereld in die tijd. Echter kregen ze hiervoor slechts weinig positieve resonantie; de Katholiek-Apostolische Gemeente zag zich daarom gedwongen, om parallel met hun oecumenische streven een eigen kerkstructuur met eigen ambtelijke voorstellingen en een eigen liturgie te ontwikkelen.

Wilt u meer weten? Dan klikt u hier…